நல்வரவு

வணக்கம் !

Saturday, 25 February 2017

என் பார்வையில் - வர்ணம் தீட்டப்படாத ஓவியங்கள் – பகுதி 2



ஆசிரியர்:- திரு. வை.கோபாலகிருஷ்ணன்
வெளியீடு:- திருவரசு புத்தக நிலையம்

திரு வை.கோபு சாரின் இரண்டாவது தொகுப்பான இதில், 14 சிறுகதைகள் உள்ளன.

நகைச்சுவை இழையோடக் கதை சொல்வது, ஆசிரியரின் தனித்திறமை என்று முந்தைய பகுதியில் எழுதினேன் அல்லவா, அதை இத்தொகுப்பில் உறுதிப்படுத்தும் கதை, “பல்லெல்லாம், பஞ்சாமியின் பல்லாகுமா?”

அதிலிருந்து கொஞ்சம், நீங்களும் சுவைக்க:-

பஞ்சாமி வாயைத் திறக்காமலேயே, நாம் அவரின் பற்களைத் தரிஸிக்க முடியும்பற்களின் வளர்ச்சியில், அவ்வளவு ஒரு அபரிமிதமான முன்னேற்றம்! அவரின் மேல் வரிசைப் பற்களைப் பார்க்கும் போதெல்லாம் எனக்கென்னவோ, அதில் தேங்காய் திருவ வேண்டும் போல், ஒரு எழுச்சி ஏற்படும். அவருடைய மிகப்பெரிய பற்கள், சில துணி துவைக்கும் பாறாங்கற்களை நினைவு படுத்தும்ஒன்றில் துணியைக் கசக்கிப் பிழிந்து வைக்கலாம்மற்றொன்றில், துணியையே அடித்துத் துவைக்கலாம் போல அருமையாகவும், சொர சொரப்பாகவும் இருக்கும்………….”.


“……………… பஞ்சாமியின் வாய் வெற்றிலை பாக்குப் போடாமலேயே, நல்ல சிவப்பாகிப் போனது, இனக்கலவரத்தில் சிக்கிய இலங்கை போலவிடுதலை விரும்பிகளாகவும், தீவிரவாதிகளாகவும் கருதப்பட்ட கறைகளும், காரைகளும், அடக்கி ஒடுக்கி, அகற்றப்பட்ட்தால், தங்கள் சொத்தை இழந்த, அப்பாவி மக்கள் போல, பற்கள் யாவும் பலகீனமாகி ஒருவித பாதுகாப்போ, ஒற்றுமையோ, பலமோ, அரவணைப்போ இல்லாமல், அகதிகள் போல ஒருவித ஆட்டத்துடனும், நடுக்கத்துடனும் விளங்கின…………….”.


கோபு சாரின் கதை மாந்தர்களில் பெரும்பாலோர், பத்துப்பாத்திரம் தேய்க்கும், காய்கறி விற்கும், வறுமையில் உழலும், ஏழை எளியவர்கள்; எகிறும் விலைவாசியினால், வரவுக்குள் செலவை அடக்க வழியின்றித் தவிக்கும், அலுவலகங்களில் வேலை பார்க்கும், நடுத்தர வர்க்கத்தினர், ஆகியோர் தாம்எனவே அன்றாட வாழ்க்கையில், இவர்கள் படும் அல்லல்களும், போராட்டங்களும், மட்டுமின்றி, அவர்களுக்கிடையே அரும்பும் காதலும், கதைகளில் யதார்த்தத்துடன் விவரிக்கப்படுகின்றன.

மாதங்களில் அவள் மார்கழி’, ‘சொந்தம்’, ஆகிய இரு கதைகளின் நாயக, நாயகிகள் காய்கறி விற்பவர்கள்பத்துப்பாத்திரம் தேய்க்கும் பார்வதியின் சிரமங்களைச் சொல்வதுநம்பிக்கை’.

'மனிதனைத் தரிஸிக்க,' என்றொரு கதை:-

நடுத்தரக் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த நாராயணனுக்குத் திடீரென்று சிறுநீரகப்பிரச்சினையால் உடல்நலக்கோளாறு ஏற்பட்டு மருத்துவமனையில் சேர வேண்டியதாகிறதுதிட்டமிட்டு வரவுக்குள் செலவு செய்து வந்த அவராலும், எதிர்பாராத இந்த அறுவைச்சிகிச்சைக்குப் பணம் திரட்ட முடியவில்லைஇன்றைக்கும், நடுத்தரக் குடும்பங்களின் நிலை இது தானே?

கடவுள், கோயில் போன்ற ஆன்மீக  விஷயங்களுக்கு, எந்த நன்கொடையும் தராத, அலுவலக நண்பர் தமிழ்மணி தாம், ஆபத்து சமயத்தில், நாராயணனுக்கு உதவி செய்கிறார்மனிதனை, மனிதன் நேசிக்க வேண்டும்; மனித நேயம் மலர வேண்டும் என்ற கருத்தை வலியுறுத்தும் இக்கதை, என்னை மிகவும் கவர்ந்தது.     

முதியோரிடம் ஆசிரியர் வைத்திருக்கும் அன்பும், அக்கறையும், மரியாதையும் இவர் கதைகளில் வெளிப்படுகின்றன.  ‘நகரப்பேருந்தில் ஒரு கிழவி’, ‘நாங்களும் குழந்தைகளே,’ என்ற இரு கதைகளும், இதற்கு எடுத்துக்காட்டுகள்.

மனத்தில் ஊனம் இல்லாதவரை, உடல் ஊனம் ஒரு பிரச்சினையில்லை என்ற கருத்தை, வலியுறுத்தும் விதமாகப் பேசும் திறனற்ற, மாற்றுத் திறனாளிகளைக் கதாநாயகிகளாகப் படைத்து, அவர்களை இளைஞர்கள் திருமணம் செய்ய விழைவதாகக் காட்டியிருப்பது, வரவேற்கத்தக்கது;-
அக்கதைகள்:- 'மனோவின் கனவு,' & 'வர்ணம் தீட்டப்படாத ஓவியங்கள்'.

சிறுவயதில் நாம் ஆசைப்பட்டு, வறுமையினால் நிறைவேறாத ஆசையைச் சொல்லும் கதை, ‘காலம் மாறிப்போச்சு’.  இது ஆசிரியரின் சொந்த அனுபவத்தோடு சம்பந்தப்பட்டது என்பதால், மனதை நெகிழச் செய்கிறது.

நாம் எவ்வளவு தான் முன்னெச்சரிக்கையாக இருந்தாலும், சமயத்தில்     முட்டாளாகிவிடுவோம் என்பதை, 'முன்னெச்சரிக்கை முகுந்தன்,' கதையின் எதிர்பாராத முடிவு விளக்குகிறது.  முடிவு தெரியும் போது, நாமும் ஏமாந்தது போல், ஓர் உணர்வு!

இந்நூல் திருச்சி மாவட்ட பொது நலப்பணி நிதிக்குழு அமைப்பின் 2009 ஆம் ஆண்டுக்கான, இரண்டாம் பரிசைப் பெற்றதுடன் ஆசிரியருக்குச்   ‘சிந்தனைப் பேரொளி,' விருதும், பொற்கிழியும், திருச்சி மாவட்ட ஆட்சித்தலைவரால் அளிக்கப்பட்டது என்பது பெருமைக்குரிய விஷயம்!
(தொடரும்)

Thursday, 23 February 2017

என் பார்வையில்- தாயுமானவள் - பகுதி - 1


ஆசிரியர்திரு வை.கோபாலகிருஷ்ணன்
வானதி பதிப்பகம்சென்னை
விலை ரூ 45/-

கோபு சார் என்றழைக்கப்படும் திரு.வை.கோபாலகிருஷ்ணன் அவர்கள் வலையுலகில் மிகவும் பிரபலமானவர்பத்து மாதங்கள், வெற்றிகரமாக சிறுகதை விமர்சனப் போட்டி நடத்திப் பரிசு என்ற பெயரில், ஓய்வூதியப் பணத்தை வாரியிறைத்துப் பதிவர்களின், விமர்சனத் திறமையை வெளிக் கொணர்ந்து, பட்டை தீட்டியவர். 

இப்போட்டிக்கு நடுவர் பணியைத் திறம்படச் செய்தவர், பூவனம் திரு ஜீவி சார் அவர்கள்.  'ந.பிச்சமூர்த்தியிலிருந்து எஸ்.ரா,' வரை என்ற சிறந்த நூலின் ஆசிரியர். இந்நூல் பற்றிய என் பார்வை:- http://unjal.blogspot.com/2016/03/blog-post.html

கோபு சார் தம் புத்தகங்களை எனக்குப் பரிசளித்து, இரு ஆண்டுகளுக்கு மேலாகி விட்டனஇவ்வளவு தாமதமாக, இவர் புத்தகங்கள் பற்றியெழுதுவதற்கு, மிகவும் வருந்துகிறேன்ஏற்கெனவே போட்டியின் போதே, சில கதைகளை நான் வாசித்து விட்டது தான், இத்தாமதத்துக்குக்  காரணம்.  

இத்தொகுப்பில் மொத்தம் 13 கதைகள் உள்ளனஇவற்றுள் சிலவற்றைப் பற்றி மட்டும் சொல்லி, ஆசிரியரின் கதை சொல்லும் பாங்கினை விவரிப்பது என் நோக்கம்:-

நூலில் முதலாவதாக இருக்கும் தாயுமானவள்’, எனக்கு மிகவும் பிடித்த கதை.
சுனாமியில் திடீரென்று பெற்றோரை இழந்து, அன்பு செலுத்த யாருமின்றி, அனாதையான குழந்தைக்கு, இயற்கையாக இருக்கக் கூடிய பயவுணர்வு, அன்புக்கும், பாசத்துக்கும் ஏங்கும் இயல்பு ஆகியவற்றை அடிப்படையாக வைத்து, மிகவும் யதார்த்தமாக இக்குழந்தை பாத்திரத்தைப் படைத்து, இரத்தமும், சதையுமாக, நம்முன் நடமாட விட்டிருக்கிறார் ஆசிரியர்   

குழந்தையை வளர்க்கும் பொறுப்பை ஏற்பவள், தாயுமானவர் அருளால், ஒரே நாளில் தாயும் ஆனவள் என்பதால், தலைப்பு மிகப் பொருத்தம்! 

கதைகளுக்கு மிகப் பொருத்தமாய்த் தலைப்பு வைப்பது, ஆசிரியருக்குக் கை வந்த கலை!  அடுக்கு மாடிக்குடியிருப்பில், எலிகளால் படும் அவதிகளைச் சொல்லும் கதையின் பெயர்,எலிசபெத் டவர்ஸ்!’

தள்ளாத வயதிலும், கண்பார்வை மங்கிய நிலையிலும், உழைத்துச் சம்பாதித்துக் குடும்பத்துக்குதவ நினைக்கும், உயரிய எண்ணம் படைத்த முதியவளை ஏமாற்றி எடுத்து வந்த தேங்காய், அழுகலாகி விடுவது நல்ல திருப்பம்இக்கதையின் தலைப்பு என்ன தெரியுமா?
ஏமாற்றாதே, ஏமாறாதே!
இதைத் தவிர, வேறு எதுவும், இக்கதைக்குப் பொருத்தமான தலைப்பாக இருக்க முடியுமா

இக்கதையில் தேங்காயைத் தட்டித் தட்டிப் பார்ப்பதை, மிருதங்கம் வாசிப்பதற்கு ஒப்பிட்டிருப்பது, நல்ல தமாஷ்நகைச்சுவை மிளிரக் கதை சொல்வது, ஆசிரியரின் இன்னொரு ஸ்பெஷாலிட்டி!

பொடி விஷயம்,’ என்ற கதை முழுக்க, முழுக்க நகைச்சுவை வெடியால் நிரம்பியதுமூக்குப் பொடி போடும், வழுவட்டை ஸ்ரீனிவாசன் பற்றிப் படிப்பவர் அனைவருக்கும், சிரித்துச் சிரித்து வயிற்று வலி வருவது நிச்சயம்! இக்கதையின் இணைப்பு:-வந்து விட்டார் வ.வ.ஸ்ரீ! புதிய கட்சி 'மூ.பொ.மு.க,' உதயம்!
  
எலி'சபெத் டவர்ஸ்,’ கதையிலும், இடையிடையே நகைச்சுவை மிளிர்கிறது.

இந்நூலில் என்னைக் கவர்ந்த இன்னொரு கதை:- 'டம்பெல்லாம் உப்புச்சீடை':-
சக மனிதர்களின் புறத்தோற்றம் கண்டு, எள்ளி நகையாடி, வெறுத்து ஒதுக்கும் நாம், அக அழகைத் தரிசிக்காமல், கண்ணிருந்தும் குருடராகி விடுகிறோம். தவறு செய்வது மனித இயல்பு,  மன்னிப்பது தெய்வீக குணம்’ ‘உருவு கண்டு எள்ளாமை வேண்டும்’, போன்ற நீதிகள் பலவற்றை வாசிப்பவர், மனதில் அலையலையாக ஏற்படுத்திச் சிந்திக்கத் தூண்டும் அருமையான கதையிது. 
இதற்கு நான் எழுதிய விமர்சனத்தின் இணைப்பு:- http://unjal.blogspot.com/2014/11/2.html

விஷ சாராயம் அருந்தி, தன் வீட்டில் வேலை செய்யும் வேலைக்காரியின் கணவன் இறந்து போக, அவள் குழந்தையைத் தத்து எடுப்பதைச் சொல்வதுஅஞ்சலை,’ கதைதாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த வேலைக்காரியின் குழந்தையைத் தத்து எடுப்பதாகக் காட்டியிருப்பது, வரவேற்க வேண்டிய, முற்போக்கு சிந்தனை!
இதற்கு நான் எழுதிய விமர்சன இணைப்பு:- http://unjal.blogspot.com/2014/11/3.html

நீ முன்னாலே போனா, நான் பின்னாலே வாரேன்’, மனதைத் தொட்ட கதை.
ஆசிரியர் தம் சொந்த அனுபவங்களின் அடிப்படையில், தாம் சந்தித்த ஏழை எளியவர்களையும், வேடிக்கை மனிதர்களையும் கதை மாந்தர்களாக்கி உலவ விட்டிருப்பதால், கதை வாசிக்கின்ற உணர்வை விடவும், யதார்த்தம் மேலோங்கி இருக்கின்றது.  .

பாராட்டுக்கள் கோபு சார்!


(தொடரும்)